هارددیسک های امروزی اطلاعات را روی لایه های فرومغناطیس ذخیره می کنند. این لایه ها دارای دانه های هفت نانومتری هستند که هر بیت اطلاعات روی یک سلول می نشیند که این سلول هم ۶۰ تا ۸۰ دانه را اشغال کرده است. یکی از راه های ذخیره اطلاعات در فضای کمتر، کوچک تر کردن سلول هاست اما با کوچک تر شدن سلول، تعداد دانه ها کاهش یافته، نسبت سیگنال به نویوز افزایش می یابد و از این رو احتمال خوانده نشدن سلول بالامی رود. راه مناسب برای حل این مشکل استفاده از محیط های ضبط اطلاعات با دانه های کوچک تر است اما در این حالت نیز مشکل ناپایداری دمایی پیش می آید. در یک بازه زمانی، اگر پایداری گرمایی به اندازه کافی نباشد، ممکن است جهت گیری مغناطیسی اطلاعات تغییر کند و نتیجه آن از بین رفتن اطلاعات است. محققان دانشگاه «چمنیز» از نانوذرات کروی ۲۵ نانومتری استفاده کردند که از دانه های به کاررفته در هارددیسک ها بزرگ تر و از سلول های ذخیره سازی اطلاعات کوچک تر است. آنها از این نانوذرات که از جنس سیلیکاست، آرایه هایی را تهیه کردند. برای این کار نانوذرات را در الکل ریخته، سپس آن را روی سطح مورد نظر می ریزند و پس از تبخیر شدن الکل، نانوذرات خودآرایی داده شده به شکل الگوهای مشخصی درمی آیند. با نشست فیلم مغناطیسی روی نانوذرات، برجستگی هایی روی فیلم ایجاد می شود که می تواند به عنوان سلول ذخیره اطلاعات عمل کند. این ذرات قادرند به سوی قطب شمال یا جنوب جهت گیری کنند که این مسئله، تعیین کننده صفر یا یک بودن آن است. با استفاده از این فناوری می توان هزار گیگابایت اطلاعات را در یک اینچ مربع ذخیره کرد که این رقم شش برابر بیشتر از نمونه های رایج در بازار است. سازوکار خودآرایی در این روش موجب شده تا هزینه تولید در آن کاهش یابد.

فکر می کنید سرعت کار سریعترین پرینتر رنگی دیجیتالی دنیا چه قدر است؟ یک شرکت با ارائه پرینتری به نام Memjet ادعا می کند که سریعترین پرینتر دنیا را به نمایشگاه آورده است. این پرینتر قادر است ۶۰ صفحه در هر دقیقه و یا به عبارتی یک برگ در هر ثانیه چاپ کند. کیفیت چاپ آن هم ۱۶۰۰ DPI (نقطه در اینچ) است.

آنچه که مهندسان برای ایجاد سرعت بالا در این پرینتر جاسازی کرده اند ۷۰۰۰۰ نازل است که می توانند بیش از ۷۰۰ میلیون ذره جوهر را در هر ثانیه بر روی صفحه کاغذ شلیک کنند. وجود این محصول در کنار پرینتر های جوهر افشان فعلی یک انقلاب محسوب می شود. با اینکه از قیمت تمام شده این محصول خبری در دسترس نیست اما طراحان این پرینتر قول داده اند که قیمت آن، چنان مناسب باشد که همه برای خریدنش ترغیب شوند.

طرفداران اپل می دانند که این شرکت در هیچ نمایشگاهی شرکت نمی کند و حتی نمایشگاه MacWorld را هم ترک کرده و فقط در کنفرانس های خبری خودش، محصولات جدید را معرفی می کند. CES هم از این قاعده مستثنی نیست و در آن خبری از اپل و محصولات اش پیدا نمی کنید. اما اگر خبری از اپل درز نمی کند، دلیل نمی شود ما از نسل بعدی آی پد خبر نداشته باشیم، آی پدی که به زودی معرفی میشود و تا قبل از پایان نیمه اول سال میلادی روانه بازار خواهد شد.

‎یکی از شرکت کننده های نمایشگاه که وسایل جانبی برای محصولات اپل می سازد، اقدام به طراحی نمونه اولیه از آی پد ۲ نموده است، که ظاهر آن ترکیبی است از شایعات شنیده شده در مورد نسل بعدی آی پد و همچنین اطلاعات درز کرده از کارخانه فاکسکان چین که سازنده اصلی محصولات اپل است. ‎حتی شماره مدل محصول جدید که A1337 است در پشت محصول درج گردیده است.

‎نکته قابل توجه حجم حافظه داخلی است که ۱۲۸ گیگابایت درج گردیده است، که در واقع ۲ برابر حجم بالاترین مدل آی پد فعلی است. ‎اما در میان این همه خبر از CES به نظر شما این دستگاه چقدر به آی پد بعدی اپل شبیه است؟

خلاصه خیلی حرکت خفنی انجام داده ، معلومه که کلی در زمینه رمزنگاری و امضای دیجیتال و علی الخصوص RSA کار کرده .(البته خودش توی یکی از لینک ها هم به این قضییه اذعان داشته ! )

یا علی

بعضی‌ها عادت دارند وقتی با لپ‌تاپ کار می‌کنند آن را روی پای خود بگذارند. اگر شما هم جزو همین افراد باشید حتما می‌دانید که پس از مدتی حرارت پایین کامپیوتر به پوست شما می‌رسد و گرمای آن را احساس می‌کنید. اخیرا دانشمندان آمریکایی بیماری‌ای را معرفی کرده‌اند که به دلیل همین انتقال حرارت اتفاق می‌افتد. این بیماری «نشانگان پوست کبابی» نام گرفته است.
در این بیماری پس از اینکه پوست ران پا مدتی تقریبا طولانی در معرض حرارت قرار می‌گیرد خال‌هایی روی آن ظاهر می‌شود و ظاهری غیرطبیعی به پوست می‌دهد. به‌عنوان نمونه یکی از بیماران مبتلا به این نشانگان پسربچه ۱۲ساله‌ای بود که عادت داشت روزانه چند ساعت با لپ‌تاپ بازی کامپیوتری انجام دهد. پس از چند ماه پوست ران پای این پسر شکلی اسفنجی پیدا کرد. علاوه بر آن لکه‌های پوستی بی‌رنگی هم در ران چپ او به وجود آمد. مورد دیگر یک دانشجوی حقوق بود که او هم دچار خال‌های بی‌رنگ روی پوست ران شد. این دانشجو هر روز حدود ۶ ساعت لپ‌تاپی را روی پاهایش می‌گذاشت و با آن کار می‌کرد. در ۶ سال گذشته، ۱۰ مورد ابتلا به این بیماری در مجله‌های پزشکی دنیا گزارش شده است.

لپ‌تاپ را روی پای خود نگذارید

دانشمندان معتقدند وقتی پوست بدن در معرض حرارت مزمن قرار بگیرد علاوه بر ایجاد این نشانگان احتمال بروز سرطان‌های پوستی هم وجود دارد. البته تاکنون ایجاد سرطان در اثر گذاشتن لپ‌تاپ روی پا گزارش نشده است. اما بروز چنین حادثه‌ای کاملا منطقی به‌نظر می‌رسد چون التهاب مزمن ناشی از حرارت می‌تواند سرطان پوستی ایجاد کند. دکتر سالکی، متخصص پوست در دانشگاه ویرجینیا می‌گوید: «وقتی پوست مبتلایان به نشانگان پوست کبابی زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود همان تغییراتی قابل مشاهده است که در آسیب‌های پوستی ناشی از تابش طولانی اشعه‌های خورشیدی به وجود می‌آید.» «نشانگان پوست کبابی» قبل از رواج پیدا کردن استفاده از لپ‌تاپ هم وجود داشت. این نشانگان در افرادی که شغل آنها ایجاب می‌کرد همیشه نزدیک به حرارت زیاد کار کنند، ایجاد می‌شد. به‌عنوان نمونه کارگران نانوایی یا شیشه‌گری. اما در حال حاضر این بیماری در قشر تحصیل‌کرده و به دلیل استفاده نادرست از لپ‌تاپ رو به افزایش است.

شرکت Tobii، وسیله پیشرفته کنترلگر کامپیتور از طریق چشم را با نام PCEye معرفی کرد. این وسیله فوق پیشرفته قادر است فرمان ها را از طریق چشم به کامپیوتر ارسال کند. استفاده از این وسیله ساده است و دقت آن بالاست. Tobii PCEye حرکات چشم را به حرکت نشانگر ماوس برروی صفحه تبدیل می کند و مناسب افرادی است که قادر به استفاده از ماوس و کی برد نیستند.

PCEye برای افرادی طراحی شده که نیاز به نحوه دیگری برای ارسال دستورات به کامپیوتر دارند و یا نمی توانند از ماوس و کی برد استفاده کنند. مانند افرادی که قطع نخاع شده اند و یا دچار بیماری های مرتبط با نخاع هستند. Tobii PCEye مانند وب کم در پایین مانیتور نصب می شود و از طریق پورت USB به کامپیتور متصل می گردد. پس از نصب یکبار تنظیم و کالیبره می شود و پس از آن کاربر می تواند تمام دستورات لازم را از طریق چشم به کامپیوتر شخصی خود ارسال کند.

Oscar Werner از شرکت Tobii در رابطه با سادگی کار با PCEye گفته است: “راحتی کار، اطمینان و بازده عالی، اهداف اصلی ما در طراحی PCEye بوده اند. من تصور می کنم وسیله ای را خلق کرده ایم که رضایت افراد معلول و نیازمند به استفاده از کامپیوتر را جلب خواهد کرد. و امکان استفاده از کامپیوتر برای این افراد را فراهم کرده و باعث استقلال آنها در بسیاری از موارد خواهد شد.”

شرکت Tobii اطلاعات کاملی در مورد نحوه کار کرد این سیستم ارائه نکرده است، Tobii گفته است، فناوری دریافت دستورات در این سیستم، PCEye را قادر ساخته براساس رنگ چشم، شرایط و نور محیط و حرکت سر، بیش از ۹۵ درصد دستورات کاربر را به درستی دریافت و به کامپیوتر ارسال کند.

PCEye باعث کندی کارکرد کامپیوتر نمی شود و در نحوه اجرای دستورات کامپیوتر اختلال ایجاد نمی کند. برای اطمینال از کارکرد عادی کامپیوتر و عدم تاثیر این وسیله بر سرعت انجام امور، PCEye مجهز به پردازنده داخلی شده است و پردازش اصلی توسط خود دستگاه صورت می پذیرد. این وسیله به راحتی قابل حمل بوده و وزن آن نیز سبک است. در حال حاضر قیمت و موجودیت PCEye مشخص نشده است.

طرح این صفحه کلید Concept ایرگونومیک که به صورت منحنی است، از ماه ها پیش تحت بررسی است. ولی همچنان جزو Gadget های جذاب است. به وسیله این کیبورد می توانید راحت تر تایپ کنید. این صفحه کلید توسط Goran Bobinac که یک مهندس معماری است طراحی شده است. تفاوتی که این صفحه کلید با سایر Ergonomic Keyboard ها دارد این است که قسمت عددی صفحه کلید می تواند جدا شده و در وسط حروف یا در انتهای آن قرار گیرد. به این ترتیب افراد راست دست و چپ دست نیز می توانند به راحتی با اعداد کار کنند. Erronomic بودن صفحه کلید به همراه قابلیت جدا شدن قطعات آن به این معنی است که شما می توانید صفحه کلید خود را به راحتی توسط کیف دستی خود حمل کنید. البته این کیبورد فعلا فقط Concept است و مشخص نیست که چه زمانی به مرحله اجرا و تولید برسد.

Asus، تصمیم گرفته Bluray Writer خارجی یا External خود را با عنوان سریع ترین Blu-ray Writer دنیا معرفی کند. این Bluray Writer که BW-12D1S-U نام دارد، پر سرعت بوده و به علت دارا بودن تکنولوژی OTS کیفیت بالایی دارد.

Asus استاندارد USB 3.0 که بیش از دو برابر USB 2.0 سرعت دارد، را در این بلوری به کار برده است. این Bluray همچنین تکنولوژی Magic Cinema داشته که قابلیت تبدیل دو بعدی به سه بعدی را به Bluray اضافه می کند و قابلیت DVD Upscaling نیز برای افرادی که در ویرایش ویدئو ها حرفه ای نیستند، کاربردی است. این محصول همچنین شکل و شمایل الماس دارد و می تواند ویدئو ها را با قابلیت جدیدی که در آن نهاده شده، با کیفیت بالاتری نسبت به DVD Writer ها Write کند.

سیستم عامل هایی که این Bluray Player پشتیبانی می کند، عبارتند از: Windows 7، Windows Vista و Windows XP بنابراین کاربران Macintosh نمی توانند از این محصول استفاده کنند. وزن این Bluray player/Writer حدودا ۱۱۶۰ گرم است. امیدواریم این محصول به زودی به بازار راه بیابد تا بتوانیم بررسی کاملتری از آن ارائه کنیم.

………………..

مشتری : من توی پرینت گرفتن با رنگ قرمز مشکل دارم…
مرکز : آیا شما پرینتر رنگی دارید؟
مشتری : نه.

………………..

مرکز : روی آیکن My Computer در سمت چپ صفحه کلیک کن.
مشتری : سمت چپ شما یا سمت چپ من؟

………………..

مرکز : رمز عبور شما حرف کوچک a مثل apple، و حرف بزرگ V مثل Victor، و عدد ۷ هست.
مشتری : اون ۷ هم با حروف بزرگه؟

………………..

مرکز : چه کمکی از من برمیاد؟
مشتری : من دارم اولین ایمیلم رو می‌نویسم.
مرکز : خوب، و چه مشکلی وجود داره؟
مشتری : خوب، من حرف a رو دارم، اما چطوری دورش دایره بذارم؟

………………..

مشتری : سلام، من «سلین» هستم. نمی تونم دیسکتم رو دربیارم
مرکز : سعی کردین دکمه رو فشار بدین؟
مشتری : آره ولی اون واقعاً گیر کرده
مرکز : این خوب نیست، من یک یادداشت آماده می‌کنم…
مشتری : نه… صبر کن… من هنوز نذاشتمش تو درایو… هنوز روی میزمه.. ببخشید…

………………..

کاربر: کامپیوتر می گوید هر کلیدی را (any keys) فشار دهید اما من می‌توانم دکمه any را روی کیبوردم پیدا کنم.

………………..

کاربر: من نمی‌توانم کانال‌های تلویزیون را با مانیتورم عوض کنم.

………………..

کاربر: من با یک نفر در اینترنت آشنا شدم می‌توانید شماره تلفن او را برای من پیدا کنید.

………………..

کاربر: اینترنت من کار نمی‌کند؟
مشاور: مودم را وصل کرده‌اید، همه سیم‌های کامپیوتر را چک کرده‌اید؟
کاربر: نه الان فقط مانیتور جلوی من است هنوز کامپیوتر و مودم را از جعبه در نیاورده‌ام!

………………..

کاربر: پسر ۱۴ ساله من برای کامپیوتر رمز گذاشته و حالا من نمی توانم وارد آن شوم.
مشاور: رمز آن را فراموش کرده؟
کاربر: نه آن را به من نمی‌گوید چون با من لَج کرده!

………………..

مشاور: لطفا روی My Computer ،کلیک کنید.
کاربر: من فقط کامپیوتر خودم را دارم کامپیوتر شما پیش من نیست.

………………..

مشاور: مشکل شما به خاطر نرم افزار اسپای ویری است که روی دستگاه‌تان نصب شده(اسپای در انگلیسی به معنی جاسوس است)
کاربر: اسپای!؟ ببینم یعنی او می تواند از داخل مانیتور وقتی لباس عوض می‌کنم من را ببیند؟
………………..

کاربر: ماوس پد من سیم ندارد!
مشاور: من فکر کنم متوجه منظور شما نشدم. ماوس پد شما قرار نیست سیمی داشته باشد.
کاربر: پس چگونه می تواند ماوس را پیدا کند؟ یعنی وایرلس است؟

………………..

مرکز مشاوره: چه نوع کامپیوتری دارید؟
مشتری: یک کامپیوتر سفید…

………………..

مرکز : روز خوش، چه کمکی از من برمیاد؟
مشتری : سلام… من نمی تونم پرینت کنم.
مرکز : میشه لطفاً روی Start کلیک کنید و…
مشتری : گوش کن رفیق؛ برای من اصطلاحات فنی نیار! من بیل گیتس نیستم، لعنتی!

………………..

مشتری : سلام، عصرتون بخیر، من مارتا هستم، نمی تونم پرینت بگیرم. هر دفعه سعی می کنم میگه : «نمی تونم پرینتر رو پیدا کنم» من حتی پرینتر رو بلند کردم و جلوی مانیتور گذاشتم ، اماکامپیوتر هنوز میگه نمی‌تونه پیداش کنه…

………………..

مرکز : الآن روی مانیتورتون چیه خانوم؟
مشتری : یه خرس Teddy که دوستم از سوپرمارکت برام خریده!

………………..

مرکز : الآن F8 رو بزنین.
مشتری : کار نمی کنه.
مرکز : دقیقاً چه کار کردین؟
مشتری : من کلید F رو ۸ بار فشار دادم همونطور که بهم گفتید، ولی هیچ اتفاقی نمی افته…

………………..

مشتری : کیبورد من دیگه کار نمی‌کنه.
مرکز : مطمئنید که به کامپیوترتون وصله؟
مشتری : نه، من نمی تونم پشت کامپیوتر برم.
مرکز : کیبوردتون رو بردارید و ۱۰ قدم به عقب برید.
مشتری : باشه.
مرکز : کیبورد با شما اومد؟
مشتری : بله
مرکز : این یعنی کیبورد وصل نیست. کیبورد دیگه‌ای اونجا نیست؟
مشتری : چرا، یکی دیگه اینجا هست. اوه… اون یکی کار می کنه!

………………..

مرکز : مرکز خدمات شرکت مایکروسافت، می‌تونم کمکتون کنم؟
مشتری : عصرتون بخیر! من بیش از ۴ ساعت برای شما صبر کردم. میشه لطفاً بگید چقدر طول میکشه قبل از اینکه بتونین کمکم کنید؟
مرکز : آآه..؟ ببخشید، من متوجه مشکلتون نشدم؟
مشتری : من داشتم توی Word کار می کردم و دکمه Help رو کلیک کردم بیش از ۴ ساعت قبل. میشه بگید کی بالاخره کمکم می‌کنید؟

مدت‌ زیادی است که مطالب مختلفی را درباره نسل بعدی معماری پردازنده‌های اینتل با اسم رمز Sandy Bridge می‌شنویم. در واقع به‌نظر می‌رسد که باد، گرد و خاک پل شنی جدید اینتل را به همه جا کشانده است. به‌رغم آن‌که مشخصات فنی این معماری و پردازنده‌های مبتنی بر آن قبلاً به‌طور رسمی منتشر شده‌اند و مطالب مختلفی را درباره این خانواده تازه‌وارد از پردازنده‌های اینتل خوانده‌ایم، اما با توجه به زمزمه‌ها و صحبت‌های غیررسمی که در میان شرکت‌های داخلی جریان دارد، به نظر می‌رسد که باید در فاصله نزدیکی منتظر ورود این پردازنده‌ها و پلتفرم‌های پشتیبانی کننده از آن‌ها به بازار ایران باشیم. به همین دلیل، تصمیم گرفتیم در بخش فناوری این شماره به بررسی پردازنده‌های Sandy Bridge پرداخته و کمی درباره واقعیت‌ها و افسانه‌های منتشر شده درباره آن‌ها صحبت کنیم.

اولین نمونه‌های پردازنده‌های Sandy Bridge در آزمایش‌های مقایسه‌ای مختلف اثبات کردند که محصولات فوق‌العاده‌ای هستند و پتانسیل تغییر کل صنعت PC را در اختیار دارند. با این‌حال، اینتل به‌هیچ‌وجه به شما کمک نمی‌کند تا اهمیت خط جدید پردازنده‌هایش را تشخیص دهید. در واقع این خانواده همچنان با نام‌های تجاری Core i3/i5/i7 عرضه خواهند شد که باعث می‌شود متمایز کردن تراشه‌های جدید بسیار دشوارتر باشد…..

مدت‌ زیادی است که مطالب مختلفی را درباره نسل بعدی معماری پردازنده‌های اینتل با اسم رمز Sandy Bridge می‌شنویم. در واقع به‌نظر می‌رسد که باد، گرد و خاک پل شنی جدید اینتل را به همه جا کشانده است. به‌رغم آن‌که مشخصات فنی این معماری و پردازنده‌های مبتنی بر آن قبلاً به‌طور رسمی منتشر شده‌اند و مطالب مختلفی را درباره این خانواده تازه‌وارد از پردازنده‌های اینتل خوانده‌ایم، اما با توجه به زمزمه‌ها و صحبت‌های غیررسمی که در میان شرکت‌های داخلی جریان دارد، به نظر می‌رسد که باید در فاصله نزدیکی منتظر ورود این پردازنده‌ها و پلتفرم‌های پشتیبانی کننده از آن‌ها به بازار ایران باشیم. به همین دلیل، تصمیم گرفتیم در بخش فناوری این شماره به بررسی پردازنده‌های Sandy Bridge پرداخته و کمی درباره واقعیت‌ها و افسانه‌های منتشر شده درباره آن‌ها صحبت کنیم.
اولین نمونه‌های پردازنده‌های Sandy Bridge در آزمایش‌های مقایسه‌ای مختلف اثبات کردند که محصولات فوق‌العاده‌ای هستند و پتانسیل تغییر کل صنعت PC را در اختیار دارند. با این‌حال، اینتل به‌هیچ‌وجه به شما کمک نمی‌کند تا اهمیت خط جدید پردازنده‌هایش را تشخیص دهید. در واقع این خانواده همچنان با نام‌های تجاری Core i3/i5/i7 عرضه خواهند شد که باعث می‌شود متمایز کردن تراشه‌های جدید بسیار دشوارتر باشد.
از سوی دیگر، اینترنت با سیلی از شایعات درباره عدم امکان اورکلاک کردن پردازنده‌های Sandy Bridge یا امکان اورکلاک کردن این پردازنده‌ها با روش‌های بسیار آسان مواجه شده است. همچنین بحث‌های مختلفی در انجمن‌های آنلاین جریان دارند که بر اساس آن‌ها پردازنده‌های Sandy Bridge به قدری سریع هستند که تراشه‌های Core i7 مبتنی بر پلتفرم LGA1366 را به محصولات اضافی تبدیل خواهند کرد، یک وضعیت ایده‌آل برای پردازنده‌ای با عملکرد متوسط و قیمت متوسط.
با این‌حال، وقتی درباره پردازنده‌های Sandy Bridge صحبت می‌کنیم باید ملاحظات مختلفی را در نظر بگیریم و از سوی دیگر باید توجه داشته باشید که مفاهیم و ویژگی‌های جدید معرفی شده با این پردازنده‌ها، پتانسیل بالایی برای ایجاد افسانه‌ها یا قضاوت‌های نادرست را در اطراف آن‌ها ایجاد می‌کنند. بنابراین اجازه بدهید به حقایق تکیه کرده و به گردش روی پل شنی اینتل بپردازیم.
شرکت اینتل، معماری Sandy Bridge خود را به‌عنوان دومین نسل از معماری Core معرفی می‌کند که تاحدودی غیرمنطقی به‌نظر می‌رسد. اولین پردازنده‌هایی که با نام تجاری Core ارایه شدند، تراشه‌های مبتنی بر هسته Yonah بودند که در اوایل سال ۲۰۰۶ تنها برای لپ‌تاپ‌ها قابل دسترسی بودند. سپس، Conroe و معادل موبایل آن یعنی Merom تحت نام تجاری Core 2 عرضه شدند. حتی اگر بخواهیم ارتقای Conroe به Allendale و کوچک‌سازی فرآیند تولید از Wolfdale و Penryn یا طراحی‌های ۴ هسته‌ای Core 2 را نادیده بگیریم، اینتل باید Nehalem را به‌عنوان یک معماری کاملا متمایز به‌شمار می‌آورد.در واقع با محاسبه روند تیک‌-تاک تاریخی پردازنده‌های اینتل، Sandy Bridge چهارمین معماری جدید از سری Core خواهد بود (شکل ۱).

شکل ۱
نکته عجیب دیگری که در مورد تصمیم‌گیری‌های اینتل درباره Sandy Bridge می‌توانیم به آن اشاره کنیم، استفاده از همان روش نام‌گذاری تجاری Core i3/i5/i7 است که باعث می‌شود متمایز کردن پردازنده‌هایSandy Bridge از نسل قبلی این پردازنده‌ها برای کاربران عادی بسیار دشوار باشد.برای آن‌که بتوانید پردازنده‌های جدیدی را از سری قبلی متمایز کنید، باید به لوگوی نصب شده روی بسته‌بندی آن‌ها نگاهی بیندازید. شکل ۲، لوگوهای جدید و قدیمی پردازنده‌های Core i5 اینتل را نشان می‌دهد. لوگوی بالایی برای محصولاتی مانند Core i5-655K مورد استفاده قرار می‌گیرد که از معماری قبلی اینتل استفاده می‌کند. لوگوی پایینی این شکل برای پردازند‌های Core i5 مبتنی بر معماری Sandy Bridge مورد استفاه قرار خواهد گرفت. در مورد پردازنده‌های Core i3 یا Core i7 مبتنی بر معماری جدید نیز تنها لیبل بخش پایینی این لوگو تغییر خواهد کرد.

شکل ۲

توجه به این لوگو می‌تواند بهترین نشانه برای تشخیص پردازنده‌هایSandy Bridge باشد که حتی برای کاربران آماتور نیز قابل تشخیص است. از سوی دیگر، شما با استفاده از شماره مدل پردازنده‌ها نیز می‌توانید مدل‌های مبتنی بر معماری جدید را تشخیص دهید. از آنجایی‌که اینتل با اصرار Sandy Bridge را به‌عنوان دومین نسل از پردازنده‌های Core خود معرفی می‌کند، شماره مدل همه آن‌ها با عدد ۲ آغاز می‌شود (مانند Core i5-2500). به‌عبارت دیگر، شما می‌توانید یک پردازنده Sandy Bridge را با چهار عدد در شماره مدل آن (به‌جای سه عدد در مدل‌های قبلی) تشخیص دهید. در عین حال، مدل‌هایی که یک کاراکتر K در انتهای شماره مدل آن‌ها به چشم می‌خورد، دارای ضریب فرکانس باز هستند که قابلیت اورکلاک بالایی را برای آن‌ها فراهم می‌کند.

Sandy Bridge از درون
پردازنده‌های مبتنی بر معماری Sandy Bridge در وضعیت فعلی خود با چهار هسته (با یا بدون قابلیت پشتیبانی از Hyper-Threading) یا دو هسته (همگی با قابلیت پشتیبانی از Hyper-Threading) قابل دسترسی خواهند بود. آزمایش‌های مقایسه‌ای نشان می‌دهند که این هسته‌ها در سطح کلاک مشابه، قدرتمندتر از همکاران خود در نسل Nehalem هستند.
این پردازنده‌ها هنوز از کاشه‌های L1 32 کیلوبایتی برای دستورالعمل‌ها و داده‌ها استفاده می‌کنند (به همراه یک کاشه L2 256 کیلوبایتی برای هر هسته). با این‌حال، Sandy Bridge اکنون به چیزی مجهز شده است که اینتل آن را کاشه دستورالعمل L0 می‌نامد و قادر است حداکثر ۱۵۰۰ micro-ops کدگشایی شده را نگهداری می‌کند. این ویژگی، با یک تاثیر مضاعف بر صرفه‌جویی در مصرف برق و بهبود عملکرد دستورالعمل همراه است. اگر سخت‌افزار واکشی (fetch) بتواند دستورالعمل مورد نیاز خود را در این کاشه بیابد، می‌تواند دیکودرها را تا زمانی که مجددا مورد نیاز باشند، غیرفعال کند. اینتل در عین حال واحد پیش‌بینی انشعاب Sandy Bridge را بازسازی کرده و دقت آن را افزایش داده است.
پردازنده‌های Sandy Bridge اولین محصولاتی هستند که از AVX م(Advanced Vector Extensions) پشتیبانی می‌کنند، یک ضمیمه دستورالعمل ۲۵۶ بیتی برای SSE (البته AMD نیز در معماری پردازنده جدید Bulldozer خود از AVX پشتیبانی می‌کند). نیروی محرکه پشت AVX از دنیای HPCم (High Performance Computing) سرچشمه می‌گیرد که در آن کاربردهای متمرکز بر محاسبات ممیزی شناور سنگین، به بالاترین قدرت ممکن احتیاج دارند. البته، تاثیر AVX بر Sandy Bridge در این زمینه محدود خواهد بود. با این‌حال، اینتل پیش‌بینی می‌کند که برنامه‌های تدوین ویدیو و پردازش صدا در نهایت می‌توانند برای بهره‌گیری از AVX بهینه‌سازی شوند (البته در کنار آنالیز سرویس‌های مالی و نرم‌افزارهای مهندسی/تولیدی که AVX در واقع برای انجام آن‌ها طراحی شده است). متاسفانه در حال حاضر هیچ برنامه واقعی وجود ندارد که برای AVX بهینه‌سازی شده باشد و به ما امکان دهد که عملکردSandy Bridge را در این حوزه آزمایش کنیم.
در نتیجه افزایش سطح یکپارچه‌سازی، اینتل باید روش دسترسی بیت‌ها و بخش‌های پردازنده خود به آخرین سطح کاشه (L3 در Sandy Bridge) را به‌دقت مورد توجه قرار می‌داد.در روزگار Bloomfield، Lynnfield و Clarkdale، یک ساختار ۴ هسته‌ای (و حتی ۶ هسته‌ای در Westmere) به معنای این بود که هر هسته فیزیکی می‌تواند اتصال مخصوص به خودش را با کاشه اشتراکی داشته باشد. پردازنده‌های سری Xeon 7500 طراحی شده بودند تا مقیاس‌پذیرتر باشند و مدل‌های فعلی این پردازنده‌ها حداکثر به ۸ هسته مجهز هستند. در نتیجه، همین تعداد بالای مسیرها مابین هر هسته و آخرین سطح از کاشه در پردازنده‌های این نسل به چشم می‌خورد. بنابراین، اینتل تصمیم گرفت از یک گذرگاه حلقه‌ای (Ring) استفاده کند که در محیط‌های Enterprise امکان مقیاس‌دهی تعداد هسته‌ها را بدون خارج شدن ساختارهای منطقی از کنترل، فراهم می‌سازد.

System Agent
System Agent که نام آن به‌طور کلی تغییر یافته، عملکردی را در بر می‌گیرد که قبلا به Uncore اختصاص داشت. در واقع، این بخش زیرسیستم‌هایی از پردازنده را در بر می‌گیرد که نمی‌توانند با هسته‌های اجرایی (و اکنون موتور گرافیکی) در یک گروه قرار بگیرند (شکل ۳).

شکل ۳

در این لیست، شما می‌توانید مواردی مانند کنترلر حافظه دو کاناله (با پشتیبانی رسمی از سرعت‌های انتقال تا ۱۳۳۳ مگاهرتز)، ۱۶ مسیر اتصالی PCI Express نسل دوم، DMI و یک واحد پیشرفته‌تر کنترل مصرف برق را مشاهده کنید که علاوه بر کارهای دیگر، وظیفه مدیریت عملیات Turbo Boost را نیز بر عهده دارد.حالا که به قابلیت Turbo Boost اشاره کردیم، بد نیست بدانید که دومین نسل این فناوری در پردازنده‌های Sandy Bridge پیاده‌سازی شده است. این فناوری برای اولین بار نزدیک به دو سال قبل در تراشه‌های سری Core i7-900 مبتنی بر هسته Bloomfield معرفی شد، اما تنها یک سال بعد و روی پردازنده‌های مبتنی بر هسته Lynnfield توانست پتانسیل واقعی خود را به نمایش بگذارد.
منطق پشت چیزی که اکنون Turbo Boost 1.0 نامیده می‌شود، این است که منابع قابل دسترسی در یک پردازنده چند هسته‌ای دایما مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. برای مثال، برنامه‌ای مانند iTunes در هر لحظه تنها می‌تواند از یک هسته استفاده کند. از سوی دیگر، سقف حرارتی یک تراشه بر اساس بدترین سناریوی ممکن یعنی زمانی که تمام هسته‌های آن به‌طور کامل مورد استفاده قرار می‌گیرند، تعریف شده است. Turbo Boost از فضای باقی‌مانده سقف حرارتی در هنگام اجرای وظایفی مانند iTunes بهره گرفته و یک هسته فعال را برای تکمیل سریع‌تر وظیفه آن شتاب‌دهی می‌کند.
Turbo Boost 1.0 بسیار هوشمند است، زیرا به‌طور دینامیک فرکانس هسته‌های فعال را بر اساس دما، جریان، مصرف برق و وضعیت‌ سیستم عامل تغییر می‌دهد. با این‌حال، این نسخه از فناوری نمی‌تواند از محدوده‌های مصرف برق برنامه‌ریزی شد فراتر برود، حتی اگر باز هم پتانسیل حرارتی خالی برای افزایش بیشتر عملکرد وجود داشته باشد.
با این‌حال، در دنیای واقعی یک پردازنده بلافاصله داغ نمی‌شود. به‌عبارت دیگر، مدتی طول می‌کشد تا تراشه از وضعیت بیکاری به سقف حرارتی خود برسد. Turbo Boost 2.0 به پردازنده امکان می‌دهد تا از سقف مصرف برق خود فراتر برود، البته مادامی‌که در محدوده حرارتی تعریف شده خود باقی بماند. در این نقطه، مصرف برق پردازنده برای انطباق با همان محدوده‌های برنامه‌ریزی شده کاهش خواهد یافت.بهره‌گیری از Turbo Boost 2.0 به این معنی نیست که پردازنده از حداکثر فرکانس Turbo Boost خود فراتر خواهد رفت. اگر شما یک پردازنده Core i7-2600K با فرکانس مبنای ۳,۴ گیگاهرتز و حداکثر فرکانس Turbo 3,8 گیگاهرتز را در اختیار داشته باشید، به‌طور پیش‌فرض نمی‌توانید از سقف ۳,۸ گیگاهرتز عبور کنید. در واقع پردازنده جدید شما برای مدت بیشتری (نسبت به نسل قبلی پردازنده‌ها) در این فرکانس «حداکثری» باقی می‌ماند (تا زمانی که CPU تا سطح محدوده حرارتی خود گرم شده و سپس دوباره فرکانس را کاهش دهد).
در واقع این ویژگی در فضای موبایل معنای بیشتری پیدا می‌کند زیرا در این محیط فرکانس‌های کلاک مبنا به‌منظور صرفه‌جویی در مصرف برق از سطحی بسیار پایین‌تر آغاز می‌شوند و محدوده‌های Turbo Boost به سطوح بسیار بالاتری مقیاس‌دهی می‌شوند. نکته دیگری که در فضای موبایل اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، توانایی Sandy Bridge برای به اشتراک گذاشتن بودجه حرارتی مابین هسته‌های گرافیکی و پردازنده است. هسته‌های نسل قبلی (Arrandale) قادر به انجام این‌کار بودند و Turbo Boost را روی هر دو مولفه اعمال می‌کردند. حالا Sandy Bridge همان قابلیت را به قلمروی دسکتاپ آورده است.

اسلحه مخفی Sandy Bridge
شاید ندانید که اینتل در حوزه محصولات گرافیکی از هر دو شرکت Nvidia و AMD جلوتر است. در واقع موتور Quick Sync تا زمان برگزاری نمایشگاه IDF 2010 برای هر کسی در خارج از اینتل ناشناخته باقی مانده بود. آیا می‌توانید باور کنید که پنج سال از مطرح شدن این ایده می‌گذرد؟ به‌نظر می‌رسد که اینتل به‌خوبی می‌تواند رازهای خود را حفظ کند.
در آن زمان، اولین درایوهای BD-ROM به بازار راه پیدا کرده و انتقال از رسانه‌های SD به رسانه‌های HD را شکل می‌دادند. به‌علاوه، محیط موبایل با رشد بیشتری نسبت به فضای دسکتاپ مواجه بود. در نهایت، اینتل متوجه شد که PC تنها پلتفرم ایجاد محتوا است و این واقعیت که تدوین یک ویدیو می‌تواند تمام تعطیلات آخر هفته کاربر را به‌خود اختصاص دهد، به هیچ‌وجه قابل قبول نیست. همین‌جا بود که مهندسین اینتل تصمیم گرفتند عملکرد کدگذاری و کدگشایی (دو فرآیند دردسرساز برای ایجاد کنندگان محتوا) را در پردازنده‌های Sandy Bridge تقویت کنند. آن‌ها با استفاده از یک ساختار منطقی با عملکرد ثابت که دو هدف را برآورده می‌کرد، خط‌لوله ویدیویی را پیاده‌سازی کردند. اول، این ساختار امکان دستیابی به عملکرد بسیار رقابتی را فراهم می‌کرد و نکته بعدی این که مصرف انرژی را در پایین‌ترین سطح ممکن نگه می‌داشت.
البته این ساختار منطقی بعدا تحت عنوان Quick Sync نام‌گذاری شد، یک نام بازاری ظاهری برای توانایی Sandy Bridge در شتاب‌دهی تبدیل یا کدگشایی و کدگذاری ویدیویی. شاید بگویید که AMD و Nvidia این عملکردها را قبلا با استفاده از CUDA و Stream (که اکنون تحت عنوان APP شناخته می‌شود) شتاب‌دهی کرده‌اند. بله، اما هر دو شرکت مذکور از سخت‌افزار چند منظوره‌ برای بهبود عملکرد به سطحی فراتر از آن‌چه که یک پیاده‌سازی فقط نرم‌افزاری قادر است، استفاده می‌کنند. از سوی دیگر، در حالی که همه ما یاد گرفته‌ایم که تصور کنیم پردازش GPGPU یعنی آینده (حداقل نسبت به موازی‌سازی محدودی که توسط یک CPU ارایه می‌شود)، کارهایی که ما درباره آن‌ها صحبت می‌کنیم نمی‌توانند با همان سرعت یا بازدهی (از نظر مصرف برق) در مدارهای منطقی چند منظوره اجرا شوند.
همه ما می‌دانیم که ویدیو (صرفنظر از این‌که درباره پخش صحبت می‌کنید یا کدگذاری آن) یک موضوع پرمصرف است. اختصاص هسته‌های پردازشی به این نوع کار، آن‌ها را به شدت مشغول کرده و مصرف برق را افزایش می‌دهد. ما سال‌ها است که این وضعیت را در هنگام بررسی پردازنده‌های مختلف مشاهده کرده‌ایم. توسعه‌دهندگان نرم‌افزاری، برنامه‌های خود را موازی‌سازی کرده‌اند تا بتوانند کارهای مربوط به ویدیو را سریع‌تر به اتمام برسانند. تمام این مجموعه مشلغه بیشتر پردازند، افزایش مصرف برق، گرمای بیشتر و… است. به‌عبارت دیگر، می‌توان گفت که ویدیو یکی از سناریوهای سنگین و پرفشاری است که به‌طور معمول می‌توان برای یک تراشه جدید ایجاد کرد.
پاسخ اینتل، ایجاد یک بلوک اختصاصی از سیلیکون روی پردازنده‌های مبتنی بر Sandy Bridge است که کاری غیر از ویدیو انجام نمی‌دهد. در واقع اینتل به این نتیجه رسیده است که اختصاص مقدار بیشتری از فضای ارزشمند die به کاربردهای ویدیویی، در مقایسه با عملکرد بازی برای دامنه گسترده‌تری از مشتریان این شرکت معنی‌دار خواهد بود. در عین حال، می‌توان گفت که عملکرد ویدیویی یکی از شایستگی‌های پردازنده‌های جدید اینتل به‌شمار می‌آید. سرمایه‌گذاری روی Quick Sync‌ با مزایای بسیار بیشتری نسبت به یک بهبود محدودتر در زمینه چالاکی سه بعدی همراه است.
لازم به گفتن نیست که به محض انتشار مفهوم Quick Sync هر دو شرکت AMD و Nvidia به تکاپو افتاده و کار روی پاسخ‌های خود به سخت‌افزار Fixed-Function تعبیه شده روی پردازنده‌های Sandy Bridge را آغاز کردند. با این‌حال، بر اساس خبرهای منتشر شده می‌توان گفت که هر دو شرکت مذکور حداقل یک‌سال با ارایه یک راه‌حل مشابه فاصله دارند.اما اجازه بدهید از نزدیک به عملکرد Quick Sync نگاهی بیندازیم. اینتل از قبل وضعیت بسیار خوبی را در زمینه کدگشایی ویدیویی در اختیار داشت. پردازنده‌های فعلی این شرکت که به موتور گرافیکی مجهز هستند، به‌خوبی از عهده اداره ویدیوهای MPEG-2، VC-1 و AVC برمی‌آیند. با این‌حال، جبران حرکت (پیچیده‌ترین بخش از خط‌لوله کدگشایی ویدیویی) و فیلترگذاری حلقه (که روی VC-1 و AVC قابل اعمال است) باید توسط واحدهای اجرایی همه منظوره اداره شوند که مصرف برق آن‌ها بیشتر از سطح ضروری است. Sandy Bridge این مشکل را با انتقال کل خط‌لوله کدگشایی به یک Codec چند فرمتی تک وظیفه‌ای کارامد، برطرف می‌کند. این معماری در عین حال پشتیبانی از MVC را اضافه می‌کند که امکان پخش Blu-ray 3D را نیز به همراه خواهد داشت. مقیاس‌دهی ویدیویی، فیلترگذاری کاهش نویز، Deinterlacing، ارتقای رنگ پوست، کنترل رنگ و بهبود کنتراست، همگی از قابلیت‌هایی هستند که حالا توسط بلوک‌های منطقی موتور گرافیکی اداره می‌شوند.
در زمینه کدگذاری، شما یک بلوک منطقی تک وظیفه‌ای را در اختیار دارید که کاملا هماهنگ با واحدهای اجرایی قابل برنامه‌ریزی کار می‌کند. در عین حال، یک بلوک نمونه‌برداری رسانه به EUها متصل شده است که اینتل آن را یک کمک‌ پردازنده می‌نامد و با تکمیل ساختار منطقی قابل برنامه‌ریزی، کار تخمین حرکت را اداره می‌کند. البته وظایف کدگشایی که در طول یک فرآیند تبدیل انجام می‌شوند، از همان خط لوله تک وظیفه‌ای که قبلا توضیح دادیم عبور می‌کنند و به همین دلیل با یک افزایش عملکرد اضافی در این مرحله مواجه خواهیم بود. اگر رسانه MPEG-2، VC-1 و AVC را از یک طرف به این خط لوله تغذیه کنید، می‌توانید خروجی MPEG-2 یا AVC را از طرف دیگر دریافت کنید.

شکل ۴
البته طبیعی است که هر شرکت بر حسب برنامه و کاربرد مورد نظر خود روش متفاوتی را برای بهره‌گیری از Quick Sync دنبال کند. برای مثال، CyberLink را در نظر بگیرید. PowerDVD 10 به‌خوبی می‌تواند شتاب‌دهی کدگشایی را در این خط‌لوله به نمایش بگذارد. از سوی دیگر، یک پروژه MediaEspresso به‌طور بسیار گسترده‌تری با این مفهوم درگیر می‌شود زیرا فایل را خوانده، کدگشایی کرده، کدگذاری کرده و سپس به جریان خروجی برمی‌گرداند. در برنامه‌ای مانند PowerDirector که یک نرم‌افزار تدوین ویدیویی به‌شمار می‌آید، شما باید فرآیند Post-Processing (افکت‌ها و ترکیب‌هایی که پیش از ارسال همه‌چیز به مرحله کدگذاری اعمال می‌شوند) را نیز در نظر داشته باشید.

دو پلتفرم جدید
پردازنده‌های Sandy Bridge با چیپ‌ست‌های سری ۵ اینتل سازگار نیستند. می‌توان گفت که این یک خبر خوب است زیرا به‌خاطر عدم پشتیبانی از سوکت LGA 1156، شما به هر حال باید مادربرد جدیدی را برای آن‌ها خریداری کنید. اما این موضوع باعث نمی‌شود که نیاز به ارتقای پلتفرم برای بازار مصرف‌کنندگان عام قابل قبول‌تر شود.
با شروع عرضه پردازنده‌های Sandy Bridge، دو چیپ‌ست دسکتاپ آن را همراهی خواهند کرد: P67 و H67. چیپ‌ست P67 برای استفاده با کارت‌های گرافیکی الحاقی در نظر گرفته شده است. در این زمینه، P67 تنها گزینه شما برای تقسیم ۱۶ مسیر اتصال PCIe مبتنی بر پردازنده مابین کارت‌های گرافیکی مختلف خواهد بود. برای اکثر قریب به اتفاق مشتاقان سخت‌افزاری، P67 به‌عنوان یک گزینه قطعی در نظر گرفته می‌شود. از سوی دیگر، H67 تنها گزینه‌ای است که در حال حاضر به شما امکان می‌دهد از موتور گرافیکی مجتمع Sandy Bridge استفاده کنید.
هاب‌های کنترلر هر دو پلتفرم حداکثر ۱۴ درگاه USB 2.0 را در اختیار شما قرار می‌دهند و در عین حال هیچکدام از USB 3.0 پشتیبانی نمی‌کنند. شما همچنین ۶ درگاه SATA را در اختیار خواهید داشت که دو عدد از آن‌ها با سرعت‌های انتقال ۶ گیگابیت بر ثانیه کار می‌کنند، اما بقیه به سرعت ۳ گیگابیت بر ثانیه محدود شده‌اند. خبر مهم این است که هیچیک از این چیپ‌ست‌ها از اسلات‌های موروثی PCI پشتیبانی نخواهند کرد.

شکل ۵
با این‌حال، این دو چیپ‌ست سرانجام سیگنال‌دهی ۵GT/s را ارایه می‌کنند که امکان دستیابی به سرعت انتقال ۵۰۰ مگابایت بر ثانیه در هر امتداد را برای هر مسیر فراهم می‌سازد. هر دو چیپ‌ست P67 و H67 درست همانند P55/H57 به ۸ مسیر PCI Express مجهز هستند. این ترکیب می‌تواند برای پیاده‌سازی کنترلرهای USB 3.0 و SATA 6Gb/s مفید باشد.H67 به عنوان تنها چیپ‌ستی که می‌تواند قابلیت‌های گرافیکی Sandy Bridge را آشکار سازد، بیشتر در حوزه گرافیک از همکار خود متمایز می‌شود. بد نیست بدانید که PCH از عهده تامین دو خروجی نمایشگر مستقل برمی‌آید. این مولفه در عین حال کلید یک مسیر صوتی/ویدیویی محافظت شده است که برای پخش Blu-ray و انتقال جریان بیت صوتی High-def به یک گیرنده، ضروری خواهد بود. در نهایت، H67 به شما اجازه می‌دهد که ساختار گرافیکی on-die را به‌طور دستی اورکلاک کنید.
از سوی دیگر، باید توجه داشته باشید که H67 از اورکلاکینگ پردازنده پشتیبانی نمی‌کند. اگر قیمت بالای یک پردازنده سری K را بپردازید تا موتور گرافیکی سریع‌تری را به‌دست آورید، به بالاترین تنظیمات Turbo Boost به‌عنوان سقف فرکانس آن محدود خواهید بود. H67 در عین حال به محدودیت‌های برنامه‌ریزی شده مصرف برق و حافظه پردازنده‌های Sandy Bridge قفل شده است. برای به‌دست آوردن تنظیمات باز هسته، مصرف برق و حافظه، باید از یک چیپ‌ست P67 استفاده کنید.
قرار است اینتل در ادامه سال ۲۰۱۱ چیپ‌ستی با نام Z68 را عرضه کند که اورکلاکینگ ساختار گرافیکی و هسته پردازشی را بر روی یک مادربرد واحد تسهیل خواهد کرد. شما نباید این چیپ‌ست را با X78 اشتباه بگیرید که نسل بعدی چیپ‌ست‌های صدرنشین اینتل به‌شمار می‌آید و قرار است جایگزین X58 شود.

با مطالعه ی این راهنما، انتخاب بهترین روش برای خرید یا استفاده از لپ تاپ برای شما دوستان عزیز  آسان خواهد بود. شما در اینجا تمامی اطلاعات لازم و راهنمایی های مورد نیاز برای لپ تاپ دلخواهتان را خواهید یافت. قبل از هر چیز در خصوص دوستانی که در صدد خرید لپ تاپ هستند توصیه می کنم تا در انتخاب و خرید لپ تاپ بسیار دقیق بوده و عواملی چون برند سازنده، قیمت و مشخصات سخت افزاری و بسیاری موارد فنی را در نظر گرفته و سعی کنید با فردی آگاه از نزدیکان خود پیش از خرید مشورت کنید و دل خود را چندان به مشورت ها و توصیه های فروشندگان خوش ننموده و تسلیم حرفشان نگردید چون همه قرار است از لپ تاپ موجود در فروشگاهشان تعریف کنند ولی این شمائید که باید با اطلاعات کافی به خرید این ابزار حساس اقدام کنید به گونه ای که تردید ها و نگرانی های بعدی سراغ شما نیاید.

لپ تاپ چیست؟

لپ تاپ ها سیستم هایی با قابلیت حمل و نقل بالا و قیمت پایین هستند که به دلیل اهداف در نظر گرفته شده برایشان به این نام خوانده می شوند. این سیستم ها، کاربران را به سرعت و بدون هیچ زحمتی به شبکه اینترنت وصل می کنند. سایز آنها از ۹/۸ اینچ تا ۴/۱۸ اینچ متغیر است و اغلب قیمتی بین ۳۰۰,۰۰۰ تومان تا حدود ۳,۰۰۰,۰۰۰ تومان دارند.

منظور از لپ تاپ های ارزان (اقتصادی) چیست؟

همانطور که از نام آنها پیداست، این لپ تاپ ها، مدل هایی هستند که با هدف جذب خریداران کم بودجه طراحی شده اند و برای کسانیکه نیاز دارند با پرداخت هزینه کم یک کامپیوتر ابتدایی داشته باشند مناسب است. به تعریف ما، لپ تاپ های با قیمت کمتر از ۱،۰۰۰،۰۰۰ تومان در این دسته قرار می گیرند. اما شما می توانید در حدود قیمت ۸۰۰،۰۰۰ تومان تا ۹۰۰،۰۰۰ تومان هم گزینه های خوبی را برای انتخاب پیدا کنید.

لپ تاپ های چند منظوره کدامند؟

لپ تاپ های چند منظوره حیطه جذاب صنعت تولید لپ تاپ هستند. این گروه شامل مدل های باریک و سبک با صفحه نمایش های ۳/۱۳ اینچ تا ۱۴ اینچ و دستگاههای قابل حمل mainstream با صفحه نمایش هایی با ماکزیمم سایز ۴/۱۵ اینچ هستند.

لپ تاپ های تجاری کدامند؟

لپ تاپ های تجاری در واقع مدل های باریک و سبک یا mainstream هستند که شامل ویژگیهای امنیت، اتصال و دوام مناسب برای یک کاربر حرفه ای می باشد. لپ تاپ های مناسب برای استفاده در ادارات تمامی خصوصیات ذکر شده به علاوه ویژگی قابلیت اداره و یک پلت فرم پایدار را دارا می باشند بنابراین تصویر OS این دستگاهها که اینک ارائه شده است با دستگاههایی که برای ۶ تا ۹ آینده سفارش داده شده اند همخوانی خواهد داشت.

لپ تاپ های Ultraportable کدامند؟

لپ تاپ های باریک تر و سبک تر از لپ تاپ های باریک و سبک به نام Ultraportable خوانده می شوند و دستگاههایی هستند که کمتر از ۱٫۸۱Kg وزن دارند اما عملکرد یک PC را ارائه می دهد. در این دستگاه ها صفحه نمایش کوچکتر، صفحه کلید فشرده تر و پردازشگر معمولاً کم قدرت تر از یک لپ تاپ معمولی می باشد.

لپ تاپ های جایگزین کامپیوترهای خانگی کدامند؟

این دستگاهها، لپ تاپ هایی با صفحه نمایش ۱۷ اینچی یا حتی بزرگتر هستند. با اینکه چند سال پیش قرار دادن پانلی با این اندازه در یک بدنه قابل حمل و نقل غیر قابل تصور بود اما امروزه این دستگاهها کاملاً عادی به حساب می آیند و حتی برخی لپ تاپ ها صفحه نمایش های LCD با ابعاد ۱۹ یا ۲۰ اینچ دارند. با توجه به اینکه صفحه نمایش مرکز عطف این لپ تاپ ها هستند، اغلب این دستگاهها روی ویژگیهای ویدئویی، مولتی مدیا و انجام بازی تمرکز دارند.

لپ تاپ های ویژه بازی کدامند؟

یک لپ تاپ ویژه بازی، عملکرد سه بعدی کارت گرافیک را در اولویت قرار می دهد. این مساله منجر به استفاده از یک یا دو کارت گرافیکی قدرتمند و یک پردازشگر عالی به علاوه زیر مجموعه های پر سرعت حافظه و هارد درایو می شود. وجود یک LCD بزرگ با زمان پاسخ سریع و عملکرد خوب سیاه و سفید یک الزام است و سیستم صدای خوب هم یک مزیت به حساب می آید.

کامپیوتر های شخصی Tablet کدامند؟

کامپیوترهای Tablet در واقع تطبیق پذیرترین دستگاههای موجود در بین لپ تاپ ها هستند. صفحه نمایش آنها به ورودی های ایجاد شده توسط یک انگشت یا قلم سوزنی واکنش نشان می دهد و به شما اجازه وارد کردن نوشته ها و طرح ها را بدون واسطه می دهد. وزن سبک و دوام باتری طولانی، آنها را تبدیل به همراهان خوبی می کند.

لپ تاپ های نیرومند کدامند؟

لپ تاپ های نیرومند، دستگاههایی هستند که در مقابل محدوده ای از خطرات محیطی و وضعیتی، مقاومت زیاد دارند. این لپ تاپ ها برای کار در شرایط سخت مثل کارخانه ها یا مکان های ساخت و ساز پر از غبار، محیط های خارجی گرم، سرد یا مرطوب و وسایل نقلیه در حال حرکت که آنها را در برابر شوک و لرزش قرار می دهد طراحی شده اند.

لپ تاپ های دانش آموزی به چه کسانی اختصاص دارند؟

لپ تاپ های دانش آموزی به خاطر دانش آموزان و محصلان کالج طراحی شده اند. این دستگاهها را هم برای انجام امور درسی و هم برای بازی می توان استفاده کرد و بنابراین به قدرت مناسب و اجزاء کافی نیاز دارند تا بتوانند آنها را به عنوان آرشیو موزیک، سیستم استریو، DVD Player و ایستگاههای ساخت ویدئوهای Youtube فعال نمایند.

لپ تاپ های امروزی حتی از قدرتمندترین کامپیوترهای دیروزی نیز قویتر هستند. البته سبکی و زیبایی آن ها را هم نباید نادیده گرفت و به همین دلایل است که بسیاری افراد ترجیج می دهند به جای استفاده از کامپیوتر از یک لپ تاپ استفاده کنند. اگر شما هم به فکر خرید لپ تاپ هستید به نکات زیر توجه کنید:

قدم ۱: در مورد کامپیوتر های خانگی اطلاعات کافی داشته باشید چون این اطلاعات حتماً برای انتخاب لپ تاپ به شما کمک می کند.

قدم ۲ : لپ تاپ را در مغازه انتخاب کرده و در صورت امکان آن را از بسته بندی خارج کنید. لپ تاپی را انتخاب کنید که مستحکم و بادوام، اما نه سنگین باشد.

قدم ۳ : صفحه کلید آن را امتحان کنید. از آنجائیکه هرگز نمی توانید صفحه کلید یک لپ تاپ را عوض کنید باید با آن راحت باشید. آن را روی میز و روی پای خود امتحان کنید.

قدم ۴ : بخش های جهت نمایی (مثل صفحه لمسی) را حتماً امتحان کنید چون کارکردن با برخی از آنها بسیار سخت است. شما همیشه می توانید از یک موس خارجی استفاده کنید اما به یاد داشته باشید در صورت جابجایی زیاد استفاده از قطعات خارجی چندان عاقلانه نیست.

قدم ۵ : در مورد گرم شدن کامپیوتر همگام استفاده از آن و مقدار این گرما اطمینان حاصل کنید چون استفاده از آن روی پا به این عامل مهم بستگی دارد.

قدم ۶: به سایز و وضوح صفحه نمایش دقت کنید. صفحه نمایش های LCD لپ تاپ ها می توانند سایزی بین ۱۳ تا ۲۱ اینچ داشته باشند و وضوح آنها می تواند بین ۸۰۰×۶۰۰ پیکسل تا ۱۶۰۰×۱۲۰۰ پیکسل متغیر باشد. هرچه پیکسل صفحه نمایش بیشتر باشد تصاویر روی صفحه نمایش پویاتر خواهد بود. صفحه نمایش را در نورهای مختلف امتحان کنید چون صفحه نمایشی که در نور معمول اتاق بسیار عالی است ممکن است در نور بیشتر یا کمتر بسیار بد باشد.

قدم ۷ : لپ تاپی انتخاب کنید که حداقل ۲ پورت USB2، و یک پورت Firewire داشته باشد چون به وسیله این پورت ها می توانید به قطعات جانبی مثل دوربین، تلفن یا آی پاد متصل شوید.

قدم ۸ : اطمینان حاصل کنید که لپ تاپ شما به کارت وایرلس(برای اتصال بی سیم) و بلوتوث مجهز است. چرا که این روزها بسیاری از قطعات جانبی مثل موبایل ها به بلوتوث مجهزند و به این ترتیب ارتباط با آنها آسان خواهد بود.

قدم ۹ : مطمئن شوید که لپ تاپ مورد نظر DVD Burner (کپی کننده DVD) دارد به این ترتیب می توانید به راحتی نسخه های پشتیبان از مدارک فایل های موسیقی و عکس های خود را داشته باشید.